Abstract
Os ecosistemas de “carbono azul”, que inclúen marismas mareais, bosques de manglares e pradeiras mariñas, teñen grandes reservas de carbono orgánico (Corg) nos seus solos. Estas reservas de carbono son vulnerables á descomposición e, se se degradan, poden liberarse á atmosfera en forma de CO2. Presentamos un marco para axudar a avaliar o risco relativo de emisións de CO2 desde solos degradados, apoiando así a inclusión do Corg do solo en proxectos de carbono azul e establecendo un medio para priorizar a xestión polos seus valores de carbono. Avaliar o risco de emisións de CO2 tras varios tipos de perturbacións pódese realizar mediante o coñecemento tanto do tamaño da reserva de Corg do solo nun sitio como da probabilidade de que o Corg do solo se descompoña en CO2.
