Abstract
O rexistro de mercurio de alta resolución dunha estera de Posidonia oceanica no noroeste do Mediterráneo proporciona un testemuño sen precedentes dos cambios na carga ambiental de mercurio (Hg) no ambiente mariño costeiro ao longo dos últimos 4315 anos antes do presente. O período reconstruído permitiu establecer niveis tentativos de fondo preantropoxénico de Hg para a zona (6,8 ± 1,5 ng g–1 en sedimentos a granel). Un pequeno, pero significativo, aumento antropoxénico de Hg foi identificable arredor dos 2500 anos antes do presente, en concordancia co inicio da minería intensa en España. Os cambios no rexistro suxiren catro períodos principais de entradas de contaminación antropoxénica por Hg no Mediterráneo: primeiro, durante o Imperio Romano (2100–1800 anos antes do presente); segundo, na Baixa Idade Media (970–650 anos antes do presente); terceiro, na era histórica moderna (530–380 anos antes do presente); e cuarto, no período industrial (últimos 250 anos), con concentracións de Hg dúas, catro, cinco e dez veces superiores ás concentracións de fondo, respectivamente. O Hg de fontes antropoxénicas dominou durante o último milenio (aumento de ~12 a ~100 ng g–1), o que pode relacionarse coa explotación histórica xeneralizada de recursos minerais na Península Ibérica. A cronoloxía das concentracións de Hg no arquivo da estera, xunto con outros rexistros de contaminación por Hg da Península Ibérica, suxire un transporte e deposición de Hg a escala rexional e mostra unha contaminación mariña por Hg máis temperá que noutras partes de Europa. Ademais, a estera tamén rexistra un maior número de fases históricas de contaminación, en comparación con outros arquivos naturais, probablemente debido a que a capacidade bioacumuladora de P. oceanica amplifica os cambios ambientais nas concentracións de Hg. Neste estudo, demostramos a singularidade dos prados de P. oceanica como un arquivo a longo prazo que rexistra as tendencias na abundancia de Hg no ambiente mariño costeiro, así como o seu papel potencial no Mediterráneo como sumidoiro a longo prazo de Hg.
