Abstract
As análises xequímicas en testemuños de sedimentos varvados do Lago Montcortès (Prepireneos) permitiron reconstruír a deposición atmosférica de mercurio (Hg) e chumbo (Pb) ao longo dos últimos sete séculos nos Pireneos (NE de España). As taxas de acumulación (AR) desde a Idade Media ata o período industrial variaron entre 2500 e 26130 μg m2.a−1 para Pb e entre 15 e 152 μg m2.a−1 para Hg. A contaminación significativa por metais comezou arredor do ano 1550 durante un período de maior explotación dos recursos minerais en España. As condicións máis frías e húmidas nos Pireneos durante a Pequena Idade do Xeo tamén puideron favorecer a deposición atmosférica de Hg e Pb no lago. Polo tanto, a interacción entre o aumento das precipitacións (deposición húmida) e as actividades mineiras na Península Ibérica impulsou as taxas de acumulación de Hg e Pb durante o período preindustrial. Máis recentemente, o uso de gasolina con chumbo en Europa a mediados do século XX pode explicar as taxas máis altas de Pb entre 1953 e 1971. A taxa máis alta de Hg produciuse en 1940, sincronizada co pico máximo de produción de Hg no distrito mineiro de Almadén (sur de España) e coa Segunda Guerra Mundial. O rexistro do enriquecemento de Hg no Lago Montcortès mostra unha diminución nas últimas décadas en Europa Occidental, similar a outros rexistros rexionais e modelos globais de emisións. Este estudo destaca a calidade excepcional das secuencias varvadas para desentrañar os mecanismos de deposición dos contaminantes, identificar períodos históricos de maior contaminación atmosférica e proporcionar un contexto histórico para os valores de referencia dos contaminantes, permitindo realizar avaliacións correctas da contaminación recente (atmosférica) nos ecosistemas lacustres.
