Abstract
Investigacións recentes amosaron que o bromo incorpórase á materia orgánica do solo (MOS), aumentando o seu contido coa humificación. Pero poucas investigacións se fixeron sobre a súa acumulación a longo prazo e o papel dos procesos pedoxenéticos, como os implicados na estabilización da materia orgánica. Investigamos o contido e a distribución do bromo en catro solos profundos, ácidos, ricos en materia orgánica, do Holoceno, dunha área oceánica do oeste de Europa. As concentracións de bromo (93–778 μg g−1) na fracción limo + arxila (<50 μm) foron de media 3 veces máis altas que as (17–250 μg g−1) na terra fina (<2 mm), sendo a primeira a que contén case todo o bromo (90 ± 5%). Os inventarios situáronse entre 148 e 314 g m−2, indicando unha variabilidade bastante grande nunha área pequena, e a retención total estimada foi baixa (6–16%). O grao de brominación da MOS, expresado como a relación molar Br/C, variou entre 0,03 e 1,20 mmol Br/mol C. A relación correlacionouse fortemente (n = 23, r2 0,88, p < 0,01) coa idade da MOS nos últimos ∼12 ka. A modelaxe por mínimos cadrados parciais indica que a concentración de bromo depende da cantidade de materia orgánica estabilizada como asociacións aluminio-MOS, e en menor medida da acidez do solo (pH) e das asociacións ferro-MOS. Así, a escalas de miles de anos, a acumulación de bromo en solos ácidos está ligada ao depósito de materia orgánica estabilizada por metais e arxilas.
