Abstract
Máis que un texto útil, a elaboración deste Atlas responde a unha necesidade. Como valorar ou poñer en valor un ecosistema se descoñecemos a súa extensión ou mesmo a súa existencia? A efectos de recoñecer e xustificar o valor das angiospermas mariñas, non importa canto de abrumadora sexa a lista de bens e servizos que poidan proporcionar se non a acompañamos dunha información precisa sobre a súa distribución e sobre a superficie total que ocupan. Só así se poden cuantificar o valor global dos servizos prestados ou as futuras perdas ou ganancias derivadas do cambio global ou dos plans de xestión que se implementen. Fai xa algunhas décadas empezou a entreverse a necesidade de apelar ao valor instrumental dos ecosistemas para loitar pola súa conservación (Boyd & Banzhaf, 2007). O seu valor intrínseco, ao marxe do que os seres humanos queiramos atribuírlle, demostrou ser insuficiente. Desde un punto de vista instrumental é bastante obvio que, aínda que de forma desigual, o ser humano depende das pradeiras de angiospermas mariñas para aprovisionarse de comida, materias primas, para o mantemento dos ciclos bioxeoquímicos globais, a regulación do clima ou para protexernos de extremos climáticos. Máis difícil de entender e cuantificar pero non por iso menos relevante e obvio, as pradeiras de angiospermas mariñas proporcionan bens inmateriales profundamente arraigados nas sociedades humanas que van desde o puro valor estético ata os valores místico, espiritual ou relixioso (Wyllie-Echeverria et al., 2000). Se ben a nivel conceptual avanzouse considerablemente (p. ex. Costanza et al., 1997; Board, 2005; Orth et al., 2006; Vassallo et al., 2013; Táboa 3), os esforzos fiables de monetización destes valores son escasos en xeral e especialmente pobres en España.
